Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Muzyka Hanne Hukkelberg kojarzy się z norweskim klimatem; jest surowa i zimna, z zaskakującymi, dramatycznymi wręcz zwrotami akcji. Hanne Hukkelberg flirtuje z piosenkową konwencją, nadając jej nastrój pozornej niedbałości czy przypadkowości. Jednak wszystko jest w jej muzyce znakomicie przemyślane, a wokalistka z dużą pewnością siebie przyciąga słuchacza, intrygując zarówno magnetyzującą... barwą głosu, jak i kompozytorskim kunsztem kolejnych utworów.
Hanne Hukkelberg, dorastając w rodzinie muzyków, zaczęła grać i śpiewać już jako dziecko, czego naturalną konsekwencją było przejście przez wiele faz twórczych i fascynacji muzycznych, poczynając od klasyki, poprzez pop, muzykę chóralną, industrialną, doom metal, punk, indie rock, a kończąc na jazzie i swobodnej improwizacji.
Utwory utrwalone na jej ostatnim albumie Blood From The Stone (2009), pisane były w w małej wiosce na norweskiej wyspie Senja oraz w Berlinie. Jak twierdzi Hanne, było to dla niej szczególne doświadczenie, ponieważ pozwoliło jej zestawić wrażenia dźwiękowe pochodzące z dwóch zupełnie odmiennych przestrzeni: świata absolutnej ciszy oraz miejskiego zgiełku. Obydwa wpłynęły na nią w zupełnie odmienny sposób, co więcej - dały niejako ?skrzyżowany? efekt: to właśnie w norweskiej wiosce rodziła się w niej potrzeba tworzenia głośnych, mocnych utworów, w Berlinie zaś powstawały kompozycje bardziej nastrojowe, stonowane.
Dla stworzenia unikalnego brzmienia, Hanne kompiluje w swoich nagraniach zarówno tradycyjne jak i niekonwencjonalne dźwięki. Słychać w nich zatem odgłosy pociągu, mew, szczekania psów, stukotu kamieni czy trzaskających drzwi lodówek.
Hanne Hukkelberg, dorastając w rodzinie muzyków, zaczęła grać i śpiewać już jako dziecko, czego naturalną konsekwencją było przejście przez wiele faz twórczych i fascynacji muzycznych, poczynając od klasyki, poprzez pop, muzykę chóralną, industrialną, doom metal, punk, indie rock, a kończąc na jazzie i swobodnej improwizacji.
Utwory utrwalone na jej ostatnim albumie Blood From The Stone (2009), pisane były w w małej wiosce na norweskiej wyspie Senja oraz w Berlinie. Jak twierdzi Hanne, było to dla niej szczególne doświadczenie, ponieważ pozwoliło jej zestawić wrażenia dźwiękowe pochodzące z dwóch zupełnie odmiennych przestrzeni: świata absolutnej ciszy oraz miejskiego zgiełku. Obydwa wpłynęły na nią w zupełnie odmienny sposób, co więcej - dały niejako ?skrzyżowany? efekt: to właśnie w norweskiej wiosce rodziła się w niej potrzeba tworzenia głośnych, mocnych utworów, w Berlinie zaś powstawały kompozycje bardziej nastrojowe, stonowane.
Dla stworzenia unikalnego brzmienia, Hanne kompiluje w swoich nagraniach zarówno tradycyjne jak i niekonwencjonalne dźwięki. Słychać w nich zatem odgłosy pociągu, mew, szczekania psów, stukotu kamieni czy trzaskających drzwi lodówek.
